Poker City Blog

Χρόνια πολλά με υγεία και καλές αποφάσεις.

Τη χρονιά που πέρασε έκλεισα 10 χρόνια που παίζω online πόκερ και πλησίαζοντας τα δεύτερα «–άντα» της ζωής μου, συνειδητοποιώ (αρκετά εύκολα) ότι δεν έχω ούτε την ίδια πόρωση, ούτε τις ίδιες ανοχές όπως όταν ξεκίνησα. Καλό κλισέ για πρόλογος, αλλά...

Βρίσκω μερικές εύκολες εξήγήσεις σε αυτό, κοιτάζοντας παράγοντες, που έρχονται με την πρώτη στο μυαλό, όπως η ηλικία, η υπερβολική τριβή με το παιχνίδι και μαζί με μερικά ακόμα λογικοφανή επιχειρήματα, μπορώ να παρουσιάσω όποιο συμπέρασμα θέλω.

Πρέπει όμως να βάλω και στην εξίσωση τον παράγοντα "προσωπική ικανοποίηση". Στο πόκερ, αυτή έρχεται όταν κερδίζεις. Τόσο απλά. Όταν παίζεις για καιρό και δεν κερδίζεις, δεν το απολαμβάνεις. Τελευταία λοιπόν, δεν κερδίζω.

Η επιθυμία μου απλά να παίξω μετά από μια πιεστική ημέρα, με οδηγεί σε πιο "διασκεδαστικές" αποφάσεις, που είναι συχνά ακριβώς το αντίθετο από τις "σωστές" αποφάσεις. Απολαμβάνεις πιο πολύ να κάνεις check/raise all in με το flush draw σου, από το να πεις "πρέπει να το πετάξω γιατί είμαι εκτός θέσης και ο αντίπαλος δεν πηγαίνει εύκολα πάσο".

Από εκεί που ήμουν παίκτης που κοιτούσε μόνο το κέρδος, έγινα παίκτης που κοιτάει να διασκεδάσει παίζοντας, ξεχνώντας πολλές φορές ότι το μεγαλύτερο μέρος της "διασκέδασης" στο πόκερ είναι να κερδίζεις.

Παράλληλα ακούω συχνά ανθρώπους να αναζητούν το εύκολο κέρδος από το πόκερ. "Η δουλειά μου δεν πάει καλά. Θα με μάθεις πόκερ να συμπληρώσω εισόδημα;". Νομίζουν ότι είναι σαν να μαθαίνεις να πλέκεις. Αν σου μάθω να πλέκεις, θα πλέξεις 15 πουλόβερ και θα βγάλεις λεφτά.

Είναι οι άνθρωποι που έμαθαν πόκερ από την τηλεόραση και οι καλοί παίκτες πόκερ στο μυαλό τους, είναι αυτοί που κάνουν call σε 3bet με Α4 off, όπως είδαν στην TV. Είναι οι άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τη διαφορά των cash games από τα τουρνουά, αλλά παρ' όλα αυτά, θέλουν να κερδίσουν τα εκατομμύρια, όπως κέρδισε ο Τζέρι Γιανγκ στο World Series.

Και αν ξεκινήσουν να παίζουν, σε λίγο λένε "δεν μπορώ να κερδίσω τους κακούς παίκτες" ή όποια άλλη εύκολη εξήγηση βρουν, που δεν θα απαιτεί από τους ίδιους να κάνουν κάτι παραπάνω από ό,τι κάνουν.

Το πόκερ είναι παιχνίδι που αναλύεις ημιτελείς πληροφορίες για να επιλέξεις την καλύτερη δυνατή κίνηση με τα υπάρχοντα δεδομένα. Όσο πιο πολλά είναι αυτά τα δεδομένα (και όσο καλύτερα μπορείς να τα αναλύσεις), τόσο καλύτερες και οι αποφάσεις. Για να είναι πολλά τα δεδομένα, πρέπει να αναζητάς συνεχώς νέα στοιχεία, νέες πληροφορίες, νέους και καλύτερους τρόπους αντιμετώπισης καταστάσεων. Κι αυτό θέλει δουλειά, δεν είναι και πολύ διασκεδαστικό. Και όταν φτάνω να τα εξηγώ αυτά, βλέπω την απογοήτευση στα πρόσωπά τους. Όχι γιατί κατάλαβαν ακριβώς αυτά που άκουσαν, αλλά γιατί δεν άκουσαν αυτά που ήθελαν.

Μέσα από κάτι τέτοιες συζητήσεις ήρθε και η δικιά μου αυτοκριτική για το παιχνίδι μου και κατέληξα ότι το πρόβλημα είναι εύκολο να το αναγνωρίσω: δεν σκέφτομαι/δουλεύω/αναλύω αρκετά το παιχνίδι μου. Τι κάνω γι αυτό; Η λύση απαιτεί χρόνο και διάθεση για δουλειά. Τα έχω; Όχι. Άρα κρατάω το παιχνίδι σε επίπεδο διασκέδασης. Ποιος είπε ότι είναι κακό αυτό; Γουστάρω να καρφώνω 35bb με A4s μετά από cold 4bet... Κι αν έχεις ρηγάδες, ο άσσος θα έρθει στο river για να τσούζει.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει ο καθένας γιατί παίζει. Να έχει συνειδητοποιήσει που στέκεται σαν παίκτης ώστε να μην του φταίνε τα πάντα όταν δεν κερδίζει. Η αφοσίωση που βλέπω να έχουν οι καλοί παίκτες με εντυπωσιάζει και ταυτόχρονα με αποθαρρύνει. Καταβάλουν προσπάθεια για να παραμείνουν καλοί παίκτες, γιατί έχουν αποφασίσει ότι το πόκερ για αυτούς είναι μια πηγή εσόδων, που πρέπει να την πάρουν στα σοβαρά. Ναι, υπάρχουν και αυτοί που κέρδισαν από το πόκερ χωρίς να προσπαθήσουν, αλλά δεν είναι αυτοί ο κανόνας και σίγουρα, δεν πρέπει να είναι πρότυπα.

Όσον αφορά τις ευχές του 2012 για το πόκερ λοιπόν, εύχομαι καλή διασκέδαση στους περισσότερους και καλές δουλειές στους λίγους.